Het insluipen van de dag

overbebeeld verstilt de tuin
ontkleuren omtrekken hun geest
zwaaien slaan de bewegingen
pletterbrekend tegen afgemaakte levens
riddelen de kramptrekken in het water

gonzig, alten als sleepboten een verlangen mee
dwalende meren sluimen door het verzengde schuim

oevertredend baden gedachten in kringen
spreiden wezens gemoederen in kleur
koud omplakt vervaagt hun bewustzijn