Beukenlaan

Weer de gedachte dat deze bomen weten
wie ik ben - uit al die honderden deze
toevallige man vrouw deze ene

ze komen zo langzaam uit het gazon
gaan zo langzaam langs dit pad
verdwijnen zo langzaam om
de bocht aan het einde

- de gedachte dat deze bomen alleen
om mij geven, ze wachten vragen
mij niets, ze weten dat ik kom