De schuilkerk spreekt (vers II)

II Wat mensen heilig is, toont zich louter in het juiste licht, een lang bewaard geheim als een gerucht dat door de stegen ging en al die jaren weerklank vond.

Ik werd zo���n wonder dat je zelf moet maken.

Kijk door de stenen ramen, dan zie je mij, mijn deur die open staat.