In dit fictieve appartement op de bovenste verdieping van de Schwindgasse bevindt zich de immense privébibliotheek met meer dan 25.000 boeken van de hoofdpersoon, de wereldvreemde sinoloog Peter Kien. De isolatie van Kien in deze ruimte en de uiteindelijke ondergang van zijn bibliotheek vormen de absolute kern van de roman.
Vaisa bezoekt de ondergedoken journalist Murat Dündar, in een armere wijk van Istanboel.
Een markt heeft het pleintje veranderd in een krioelende massa van mensen zonder veel te besteden. Vaisa komt uit die menigte tevoorschijn en struikelt bijna over een schaaltje voer dat voor de zwerfkatten is neergezet; in het portiek liggen er tientallen, en aan de lucht is ze gewend. Achter een beklad deurtje, in wat eigenlijk een berghok voor flatbewoners is, zit Murat aan een werktafel naast een bankstel vol gaten, bij een langwerpig raampje op stoephoogte. De tafel ligt bezaaid met krantenknipsels en aantekeningen. Ze schuift de papieren opzij, zet salade met humus en Turks brood voor hem neer en vraagt hoe lang hij hier nog ondergedoken blijft.
